Nie każda odsłona Pokémonów polega na przechodzeniu od jednej sali gimnastycznej do drugiej. Pokémon Legends: Arceus przenosi akcję do dawnej krainy Hisui i stawia na eksplorację, obserwowanie dzikich stworzeń oraz aktywne uzupełnianie Pokédexu. Wyjaśniam, jak działa rozgrywka, czym różni się od klasycznych części, dla kogo będzie dobrym wyborem i na co uważać przed rozpoczęciem przygody.
Najważniejsze informacje o przygodzie w Hisui
- Platforma to Nintendo Switch, a premiera odbyła się 28 stycznia 2022 roku.
- Gra łączy RPG, akcję i eksplorację, zamiast skupiać się wyłącznie na walkach trenerów.
- Pokémony można łapać bez rozpoczynania walki, korzystając ze skradania, przynęt i odpowiednich Poké Balli.
- Pokédex uzupełnia się przez zadania badawcze, a nie tylko przez jednorazowe złapanie każdego gatunku.
- To nie jest całkowicie otwarty świat. Hisui składa się z dużych, oddzielnych obszarów.
- Gra nie ma polskiej wersji językowej, ale oferuje między innymi angielski, niemiecki, francuski, hiszpański i włoski.
Hisui pokazuje Pokémony z zupełnie innej strony
Akcja rozgrywa się w czasach, gdy region Sinnoh nosił jeszcze nazwę Hisui, a ludzie dopiero uczyli się żyć obok Pokémonów. Gracz trafia do wioski Jubilife i dołącza do Korpusu Ekspedycyjnego, którego zadaniem jest stworzenie pierwszego regionalnego Pokédexu. Fabuła prowadzi do spotkania z potężnymi Pokémonami oraz tajemnicą związaną z tytułowym Arceusem.
Nie jest to jednak gra nastawiona wyłącznie na opowieść. Najważniejsza zmiana dotyczy sposobu poznawania świata. Zamiast przemierzać liniowe trasy i czekać na kolejną walkę z trenerem, wyruszam na ekspedycję, obserwuję zachowanie Pokémonów, zbieram surowce i sam decyduję, jak podejść do celu.
Hisui ma kilka dużych regionów o odmiennym charakterze. Są tu trawiaste równiny, mokradła, wybrzeże, górskie przełęcze i mroźne tereny. Każdy obszar ma własne gatunki, zagrożenia oraz sekrety, dlatego powrót w znane miejsce często ma sens po zdobyciu nowego środka transportu.
Łapanie Pokémonów wreszcie jest pełnoprawną przygodą
W klasycznych częściach serii spotkanie z dzikim Pokémonem zwykle oznacza przejście do osobnego ekranu walki. Tutaj można po prostu wycelować Poké Ballem i spróbować złapać stworzenie w czasie rzeczywistym. Udany rzut bez walki daje ogromną satysfakcję, szczególnie gdy wcześniej trzeba było podejść do celu od tyłu i nie spłoszyć go wysoką trawą.
Nie każdy Pokémon reaguje tak samo. Jedne uciekają, inne atakują gracza, a jeszcze inne ignorują pierwsze próby złapania. Pomagają jagody, wabiki i różne rodzaje Poké Balli. Cięższe kule świetnie nadają się do rzucania z bliska, piórkowe lecą dalej, a specjalne warianty zwiększają szanse w konkretnych sytuacjach.
Właśnie tutaj gra najbardziej różni się od tradycyjnego modelu serii. Nie muszę walczyć z każdym napotkanym Pokémonem. Mogę skradać się, obserwować jego trasę, odwrócić uwagę jedzeniem albo rozpocząć pojedynek dopiero wtedy, gdy zwykły rzut nie wystarczy. To sprawia, że nawet pospolite gatunki nie są wyłącznie przeszkodą na drodze.
Przeczytaj również: Najlepsze gry o zombie - solo, kooperacja i survival
Jak działa Pokédex
Każdy wpis ma własne zadania badawcze. Czasem trzeba złapać określoną liczbę osobników, innym razem zobaczyć konkretny ruch, pokonać kilka sztuk w walce albo złapać Pokémona bez wykrycia. Pełniejszy wpis oznacza większą wiedzę i szybszy rozwój rangi w Korpusie Ekspedycyjnym.
To ważne, bo gra nie nagradza wyłącznie kolekcjonowania. Zachęca również do eksperymentowania. Jeśli zawsze wybieram tę samą metodę, część zadań będzie postępować wolno, dlatego najlepiej łączyć skradanie, walkę, rzucanie jedzeniem i łapanie kilku osobników jednego gatunku.
Walka jest szybsza, ale nadal wymaga planu
Starcia odbywają się bez klasycznego przejścia do osobnego ekranu. Pokémon pojawia się obok gracza, a ja wybieram jedną z maksymalnie czterech znanych technik. Podstawy pozostają znajome, czyli typy nadal mają znaczenie, ale przebieg pojedynku zmieniają style Agile i Strong.
Styl Agile zwiększa szansę na szybszy kolejny ruch, lecz zwykle osłabia atak. Styl Strong działa odwrotnie, zapewniając większą siłę kosztem tempa. Dobrze użyty styl potrafi odwrócić sytuację, ale lekkomyślne korzystanie z niego może sprawić, że przeciwnik wykona kilka ruchów z rzędu.
Walki z dzikimi Pokémonami są ważne, jednak nie stanowią jedynego celu. W grze jest mniej klasycznych starć trenerów niż w głównych odsłonach, a większy nacisk położono na potyczki z potężnymi Pokémonami zwanymi szlachetnymi. Te konfrontacje mają bardziej zręcznościowy charakter, ponieważ trzeba unikać ataków i rzucać specjalnymi przedmiotami.
Moim zdaniem taki system dobrze pasuje do całej konstrukcji gry. Nie próbuje zastąpić tradycyjnej rywalizacji rankingowej, tylko wspiera eksplorację i badanie gatunków. Jeśli ktoś kupuje grę głównie z myślą o rozbudowanym PvP, może poczuć niedosyt. Jeśli chce szybko przełączać się między skradaniem a walką, rozwiązanie działa znacznie lepiej.
Eksploracja, crafting i podróżowanie robią największą różnicę
Wyprawa nie polega wyłącznie na chodzeniu od punktu do punktu. Po drodze zbieram jagody, rudy, rośliny i inne materiały, z których tworzę Poké Balle, mikstury oraz przedmioty pomocne w łapaniu. Crafting ogranicza konieczność ciągłego kupowania zapasów, ale wymaga rozsądnego zarządzania ekwipunkiem.
Wraz z postępem odblokowują się Pokémony umożliwiające szybsze przemieszczanie się. Jeden pozwala pływać, inny wspinać się, jeszcze inny latać lub poruszać się po trudnym terenie. Nie są to tylko efektowne dodatki. Otwierają wcześniej niedostępne miejsca i pozwalają wrócić po ukryte przedmioty, rzadkie gatunki oraz zadania poboczne.
Ważnym elementem jest też cykl dnia i nocy. Niektóre Pokémony pojawiają się wyłącznie o określonej porze, a noc zmienia zachowanie części stworzeń. Dlatego szybki powrót do obozu nie zawsze jest najlepszym rozwiązaniem. Czasem bardziej opłaca się przeczekać, przygotować odpowiednie kule i spróbować złapać cel w korzystniejszych warunkach.
Czy Hisui jest otwartym światem
Najkrótsza odpowiedź brzmi: nie w pełnym znaczeniu tego określenia. Gra oferuje duże, swobodnie eksplorowane mapy, ale między nimi podróżuje się przez wioskę Jubilife i ekran wyboru lokacji. To konstrukcja obszarowa, bliższa kilku dużym strefom niż jednemu spójnemu kontynentowi.
Nie odbiera to przygodzie uroku, ponieważ każda mapa ma sporo pionowych ścieżek, ukrytych zakamarków i miejsc wymagających odpowiedniego środka transportu. Trzeba jednak obniżyć oczekiwania, jeśli ktoś spodziewa się świata na poziomie najbardziej rozbudowanych sandboksów. Największą siłą są aktywności i obserwowanie Pokémonów, a nie gęstość zabudowy czy liczba dynamicznych wydarzeń.
Oprawa techniczna również ma ograniczenia. Widoczność obiektów z większej odległości bywa skromna, tekstury nie zawsze zachwycają, a niektóre lokacje wyglądają dość pusto. Dla mnie jest to kompromis, z którym można żyć, jeśli najważniejsza jest mechanika łapania i poczucie swobody. Nie warto jednak kupować tej gry wyłącznie z myślą o imponującej grafice.
Komu najbardziej spodoba się ta odsłona
| Typ gracza | Co znajdzie w grze | Moja ocena dopasowania |
|---|---|---|
| Fan klasycznych Pokémonów | Znane typy, ewolucje, walki i kolekcjonowanie, ale w zmienionej formule | Bardzo dobre, jeśli akceptuje odejście od sal gimnastycznych |
| Gracz lubiący eksplorację | Duże obszary, skradanie, sekrety, crafting i środki transportu | Najlepszy możliwy profil odbiorcy |
| Osoba nieprzepadająca za walką | Możliwość łapania wielu Pokémonów bez rozpoczynania pojedynku | Wyjątkowo dobre dopasowanie |
| Gracz nastawiony na PvP | Rozwój drużyny, ale niewielki nacisk na rywalizację sieciową | Raczej słabe dopasowanie |
Początkującym radzę nie próbować od razu perfekcyjnie wypełniać każdego wpisu. Na pierwszych wyprawach lepiej łapać różne gatunki, zbierać materiały i wykonywać zadania, które pojawiają się naturalnie. Przesadne polowanie na komplet badań może szybko zmęczyć, zwłaszcza gdy gra wymaga powtarzania tych samych czynności.
Do klasycznych gier wróciłbym wtedy, gdy zależy mi przede wszystkim na salach gimnastycznych, rozbudowanych walkach trenerów i rywalizacji. Po tę odsłonę sięgnąłbym natomiast wtedy, gdy chcę poczuć, że naprawdę prowadzę badania terenowe i poznaję zachowanie Pokémonów, a nie tylko buduję drużynę do kolejnego pojedynku.
Dlaczego ta przygoda nadal zasługuje na uwagę
Pokémon Legends: Arceus nie jest idealnym otwartym światem ani najlepszą propozycją dla fanów rywalizacji. Jego największą zaletą pozostaje jednak odświeżenie podstawowej pętli rozgrywki. Łapanie Pokémonów, które dawniej bywało czynnością powtarzalną, tutaj staje się procesem wymagającym obserwacji, decyzji i odrobiny cierpliwości.
Jeśli mam wskazać jedną rzecz, która wyróżnia tę część, będzie nią poczucie, że Pokédex faktycznie powstaje dzięki pracy gracza. Eksploracja, zadania badawcze, crafting i walki wzajemnie się uzupełniają, dlatego nawet po zakończeniu głównego wątku pozostaje sporo powodów, by wrócić do Hisui i dokończyć własną ekspedycję.
